తనేదో వినయం కొద్దీ తను రాసేవి తవికలు అంటుంది గానీ.. నాకైతే తన కవితల్లో తనదైన ఓ విలక్షణ ఆలోచనా శైలి, లోతైన భావపరంపర కనిపిస్తాయి. తను ఎంచుకునే పదబంధాలు, పదాల అల్లిక సరళంగా ఉంటూనే ప్రత్యేకంగా అనిపిస్తాయి. అక్షరం మీద మనం పెంచుకున్న మమకారానికీ, అక్షరానికి దూరమైన ఎడబాటు మనసులో మిగిల్చే వెలితికి ఇంతందమైన అక్షరరూపం ఇవ్వొచ్చా అనిపిస్తుంది. ప్రతి నిత్యం పరుగులు తీస్తూ జీవించడం మర్చిపోయి కేవలం బతికెయ్యడానికి అలవాటు పడిపోతున్న మనల్ని ఆపి "ఓ క్షణం అడిగిన ప్రశ్న".. బోల్డు ఆలోచనల్లో పడేస్తుంది. ఒకోసారి నేనే నీవన్నంత ఆత్మీయంగా అనిపించిన బంధాలే కంటికి కనిపించని దిగంతాల దూరంలోకి జారిపోయినట్టు మారిపోయే సంక్లిష్టమైన మనఃస్థితిని "నీకూ నాకూ మధ్య.." అంటూ అపర్ణ రాసిన కవితలో మన జ్ఞాపకాల గుర్తులేవో కదలాడినట్టనిపిస్తాయి. కొలతలకీ, లెక్కలకీ అందని సముద్రమంత ప్రేమని అనుభూతి చెందారా ఎప్పుడైనా? అందమైన మనసున్న అమ్మాయి "మౌనముద్ర" దాల్చితే ఎంత మనోహరంగా ఉంటుందో, అదే మనసుకి మనసైన బంధం అందరానిదైపోయి "మరీచిక" లా మిగిలిపోతే ఆ మనోవేదన ఎలా ఉంటుందో మీకేమన్నా తెలుసా? అప్పుడెప్పుడో ఇంటర్ చదువుకునే రోజుల్లో అంత చిన్న వయసులోనే అపర్ణ "నేను నేనే" అంటూ ఎంత చక్కటి కవిత రాసిందో మీరే చూడండి.
నాకు బోల్డంత సంబరంగా అనిపించే విషయం ఒకటుంది. అదేంటంటే అపర్ణకి తెలుగు బ్లాగుల గురించి నా బ్లాగు పరిచయం ద్వారానే తెలిసిందట. తను తరచూ చదివే బ్లాగుల గురించి ఎంతో అభిమానంగా తన జ్ఞాపకాలు పంచుకుంది. తెలుగు బ్లాగ్లోకానికి కొత్తగా వచ్చినవాళ్ళు ఈ టపాలు చదివితే ఒక్కసారే ఆణిముత్యాల్లాంటి బ్లాగులు కొన్నింటిని పరిచయం చేసుకోవచ్చు.
అప్పుడప్పుడూ వైవిధ్యమైన అంశాలని ఎంచుకుని ఆలోచింపచేసే చక్కటి కథలు కూడా రాస్తుంటుంది అపర్ణ. ఓ కుటుంబంలో తల్లీ కొడుకులు, అత్తా కోడళ్ళూ, భార్యా భర్తల మధ్యన సహజంగా ఎదురయే పరిస్థితులు, సమస్యల మూలంగా వాళ్ళ వాళ్ళ అంతరంగంలో ఆలోచనలు ఎలా సాగుతుంటాయి అనే అంశాన్ని తీసుకుని తను రాసిన "అంతర్మథనం" అనే కథ కుటుంబ సంబంధాల్లోని విభిన్న కోణాల్ని స్పృశిస్తుంది. ఓ సరికొత్త ఎత్తుగడతో మొదలై, తర్వాత ఏం జరగబోతోందో ఏవిటో అన్న ఆసక్తిని రేకెత్తిస్తూ ఊహించని ఓ కొత్త మలుపుతో ముగిసే "దుష్యంతుడు" కథ, మనమూ ఎప్పుడో అప్పుడు ఇలానే ఆలోచించామేమో కదూ అని ప్రతి ఒక్కరూ తమలోకి తాము తొంగి చూసుకునేలా చేసే కథ "ఆ రోజు" చదివితే భవిష్యత్తులో తన నుంచి మరిన్ని మంచి కథల్ని చూడగలమన్న నమ్మకాన్ని కలిగిస్తాయి. కథలే కాదు "అనగనగా ఒక ప్రయాణం" లాంటి తన నిజ జీవిత అనుభవాలు, ఆలోచనలు మనల్ని కూడా ఆలోచింపజేస్తాయి.
అప్పుడప్పుడూ సరదా కబుర్లు చెప్పి చాలా నవ్విస్తుంటుంది కూడా.. "బల్లి దోశ" గురించి విన్నప్పుడు ఔరా.. అనుకోడం మా వంతయ్యింది. ఆదివారం అగచాట్ల గురించి చెప్పినప్పుడు బోల్డు నవ్వేసాము. లోకంలో నాలాంటి వాళ్ళందరూ బరువూ బాధ్యత అనో, సన్నగా నాజూగ్గా మారిపోడం ఎలా అనో తీవ్రంగా ఆలోచించేసి బుర్ర బద్దలు కొట్టేసుకుంటుంటే మా అప్పు మాత్రం బోల్డు తిండి తిప్పలు పడుతూ "కొవ్వుదాతా సుఖీభవ" అంటూ విచిత్రమైన స్లోగన్లు వినిపిస్తూ బంపర్ ఆఫర్లు ప్రకటిస్తూ ఉంటుంది. అన్నట్టు "మొగలిరేకులు" గుచ్చుకుంటే ఎలా ఉంటుందో, "అందమే వ్వాఆ..నందం" ఎలా అవుతుందో తప్పక తెలుసుకోవాలి మీరు. అప్పుడప్పుడూ క్లాసులో నిద్రొచ్చినప్పుడు "తన పేరు అపర్ణ కాదు" అంటుంది కానీ మీరు మాత్రం నిజమని నమ్మకండేం! :-)
"కాళ్ళకి చక్రాలొచ్చాయోయ్.." అంటూ అపర్ణ గంతులేసినప్పుడు మేమందరం కూడా ఎంతో సంతోషించాం. బ్లాగు నేస్తాలందరినీ కలిసిప్పటి వేడుకలో నేను పాలు పంచుకోలేకపోయినా అపర్ణ "ఆనందమానందమాయే" అంటూ తన అక్షరాలతో వేలు పట్టుకు తీస్కెళ్ళి అవన్నీ తిప్పి తీసుకొచ్చినప్పుడు భలే అనిపించిందిలే! మా అపర్ణకి లెక్కలు అదేనండీ గణిత శాస్త్రం బ్రహ్మాండంగా వచ్చు. వయొలిన్ వాయించేంత సంగీతజ్ఞానం ఉంది. ఇంకా తనలో ఓ చిన్నారి పంతులమ్మ కూడా దాక్కుని ఉంది. చూసారా.. అమ్మాయి గారికి ఎన్నెన్ని కళలున్నాయో! అన్నట్టు.. పచ్చటి చేల మధ్యన పాడిపంటలతో కళకళలాడుతూ ఉండే అపర్ణ వాళ్ళ ఇంటికి మనకి సదా ఆహ్వానం ఉంటుందని చెప్పింది. ఎంత మంచి మనసో కదా తనది! :-)
మా ఇద్దరి స్నేహం గురించి చెప్పాలంటే అప్పుడెప్పుడోనే "తోటకూర అనుబంధం" విషయంలో మేమిద్దరం గట్టిగా గిల్లుకుని మరీ సేం పించ్ చెప్పుకున్నాం. ఇంకా, గోదావరి ఒడ్డు, రాముల వారి సన్నిధి, సీతమ్మ వారి కోవెల, అభయాంజనేయ స్వామి కొలువు.. అంటూ బోల్డు ఉద్వేగంగా, సంబరంగా మా ఊరి కబుర్లు కలబోసుకోవడం మా ఇద్దరికే సొంతమైన ఓ అందమైన అనుభూతి. అన్నట్టు గోదారంటే గుర్తొచ్చింది.. చాలా సినిమాల్లో వచ్చిన మంచి మంచి గోదారి పాటలన్నీ ఏరి కూర్చి అపర్ణ రాసిన "గోదావరి పరవళ్ళు," "వేదమంటి మా గోదారి" చిత్రాలు మీరు తప్పక చూడాల్సిందే!
మా ఇద్దరికీ కలిసే మరో అభిరుచి 'సిరివెన్నెల సాహిత్యం'. అప్పుడప్పుడూ సిరివెన్నెల సీతారామశాస్త్రి గారు రాసిన పాటల్లోంచి తనని బాగా ఆకట్టున్న చక్కటి పాటలు కొన్నింటిని ఎంచుకుని అర్థవంతమైన, అందమైన వ్యాఖ్యానాలతో వర్ణిస్తూ తన "విరజాజుల సిరివెన్నెల" బ్లాగులో విశ్లేషిస్తుంటుంది అపర్ణ.
అపర్ణ రాతల గురించి ఒక్కమాటలో చెప్పాలంటే తన మనసు పలికేది మౌనగీతం కాదని తనంటుంది.. మధువొలికే మధురగీతం అని నేనంటాను. తన రాతలు చదివాక మీరూ నాతో ఏకీభవిస్తారని నా నమ్మకం. :-)
ఇక తన వ్యక్తిత్వం గురించి చెప్పాలంటే.. తనతో కొద్ది పరిచయంలోనే ఎవరికైనా తనలాంటి మంచి స్నేహితురాలు ఉంటే బావుండనిపించేంత స్నేహశీలి. స్స్వచ్ఛమైన మనసుతో చిన్నపిల్లలా అల్లరి చేసే కలుపుగోలు మనస్తత్వం తనది. తను స్నేహానికి ఎంత విలువిస్తుందో తన నేస్తం ఒకరి గురించిన ఈ మురిపెం చూస్తేనే తెలుస్తుంది. ఈ రోజుల్లో ఇంతందంగా మల్లెచెండు అల్లడం వచ్చిన అమ్మాయిలు ఎంత అరుదో మీరే చెప్పండి. అంతే కాదు.. అపర్ణ ఎంత చక్కగా బొమ్మలు గీస్తుందో! అసలు అపర్ణతో ఒకసారి మాట్లాడిన వాళ్ళెవరైనా ముగ్ధులవాల్సిందే తెలుసా.. తను మాట్లాడే పద్ధతిలో, మాటల్లో ఆత్మీయతతో పాటు ఒద్దిక, అణకువ ఉట్టిపడుతూ.. "ఆహా.. అసలు ఆడపిల్లలంటే ఇలా మాట్లాడాలి" అన్నంత ముచ్చటేస్తుందంటే నమ్మండి. ఎన్నాళ్ళ తరవాత మాట్లాడినా తన గొంతులో పలికే మార్దవం, తను చూపించే ఆపేక్ష బోల్డు ఇష్టంగా ఉంటాయి నాకైతే.
ఇంత చక్కటి అమ్మాయికి, ఆత్మీయ నేస్తానికీ ఈ పుట్టినరోజు వస్తూనే తనకి ఇదివరకెన్నడూ ఎరుగని ఎన్నెన్నో కొంగొత్త అనుభూతుల్ని, బోల్డన్ని అమూల్యమైన బంగారు క్షణాలని, మరపు రాని మధురానునుభూతుల్ని, అంతు లేని సంతోషాల్ని తన జీవితంలోకి తీసుకురావాలని మనస్ఫూర్తిగా కోరుకుంటూ.. మా ప్రియనేస్తం 'మనసు పలికే' అపర్ణకి ప్రేమపూర్వక పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు.



