Friday, July 24, 2009

నిదరే కల ఐనది.. కలయే నిజమైనది.. బతుకే జత ఐనది.. జతయే అతనన్నది..!!

చాలా చాలా రోజుల తరవాత ఇవాళ నేనొక పాట గురించి రాస్తున్నా నా బ్లాగులో. అసలు పాటల గురించి చెప్పమని నన్నెవరైనా అడగాలే గానీ, ఇహ తరవాత నే చెప్పేది వినలేక 'ఎందుకు కదిలిచ్చాంరా బాబూ' అనుకోవాల్సివచ్చేలాగా చెప్పుకుంటూ పోతూనే ఉంటాను. ఎందుకంటే పాటలంటే నాకంత ప్రేమ మరి.! నన్ను మురిపించి మైమరిపించే పాటలు ఒకటా రెండా..బోలెడున్నాయి మరి.. అంచేత చెప్పుకుంటూ వెళ్తే చాంతాడంతో.. చైనా వాల్ అంతో అవుతుంది పాటల లిస్టు. అసలు మీకో సంగతి తెల్సా.? బ్లాగు మొదలుపెట్టినప్పటి నా ఆలోచన నాకిష్టమైన పాటల గురించిన అనుభూతులు పంచుకుందామనే.. ఒకవేళ నాలా స్పందించే వాళ్ళుంటే.. అది మరింత సంతోషం కదా..! అలా అనుకుని మొదలెట్టాక మొదట్లో చాలా పాటల గురించి రాశాను. తరవాత నా బుర్రలో పురుగు తిరిగినప్పుడల్లాఏదో ఒకటి రాస్తూ, మీ బుర్రలు తింటూ.. క్రమంగా నా బ్లాగు కాస్తా ఒక కలగూరగంపలా తయారయింది :) సరే.. ఇక సుత్తి ఆపి అసలు సంగతి.. అదే పాట గురించి చెప్పమ్మా.. అనుకుంటున్నారా.? వస్తున్నా.. అక్కడికే వస్తున్నా.. వచ్చేశా :)

మధ్య (అంటే చాలా రోజుఅల క్రితం అని).. తమిళ్ హీరో సూర్య తండ్రి - కొడుకు పాత్రల్లో నటించిన 'సూర్య సన్నాఫ్ కృష్ణన్' అనే సినిమా ఒకటి వచ్చింది. మీరు చూసారా.? చాలా మందికి సినిమా పెద్దగా నచ్చలేదు (నాకు తెలిసిన వాళ్ళకి). నాకు మాత్రం తెగ నచ్చేసింది సినిమా. వరుసగా రెండ్రోజుల్లో రెండు సార్లు చూసాను :) కాకపోతే, నేను ఇంట్లో డీవీడీ చూసాను కానీ, అదే సినిమా హాల్లో అయితే కొంత బోర్ కొట్టే అవకాశం ఉంది.. సినిమా నిడివి దాదాపు మూడుగంటలు అవడం చేత. స్థూలంగా సినిమా కథ చెప్పాలంటే.. తండ్రి చనిపోయిన వేళ ఒక కొడుకు తండ్రి తననెలా అడుగడుగునా తోడుగా ఉండి నడిపించాడు అనేది తనకు తాను గుర్తుకు తెచ్చుకుంటూ కథంతా మనకి చెప్తున్నట్టుగా ఉంటుంది. సినిమా తీయాలనుకునే సమయంలో వాళ్ల నాన్నగారు చనిపోవడం వల్ల దర్శకుడు బాగా కలత చెందారట. తరవాత 'నాన్నతో ఒక కొడుకుకున్న అనుబంధం' అనే అంశాన్నే తీసుకుని సినిమాని తీసారు దర్శకుడు గౌతం వాసుదేవ్ మీనన్. ఈయన గతంలో సూర్య హీరోగా వచ్చిన 'కాక్కా కాక్కా' (తెలుగులో వెంకీ 'ఘర్షణ గా వచ్చింది), మాధవన్ 'చెలి', కమలహాసన్ నటించిన 'రాఘవన్ అనే సినిమాలకి దర్శకత్వం వహించారు. ఇవన్నీ తమిళ సినిమాలే అయినా కూడా తెలుగు అనువాదాలు కూడా విజయవంతమయ్యాయి. సినిమాలన్నీ కూడా సంగీతపరంగా బాగా ఆకట్టుకున్నాయి. సంగీతదర్శకుడు హారిస్ జయరాజ్, గౌతం మీనన్ కలయికలో వచ్చిన పాటలన్నీ కూడా చాలావరకు బావుండేవే. కానీ, సూర్య సన్నాఫ్ కృష్ణన్ సినిమా సమయంలో వారిరువురికీ ఏవో అభిప్రాయబేధాలు రావడం వల్ల సమీప భవిష్యత్తులో మళ్ళీ వీళ్ళిద్దరూ కలిసి పని చేసే అవకాశం లేదట.

సరే.. మళ్ళీ సినిమా విషయానికొస్తే కథానాయకుడు తొలిచూపులోనే ఒక అమ్మాయిని ప్రేమించి చాలా కష్టపడి అమ్మాయి ప్రేమని పొందుతాడు. దురదృష్టవశాత్తూ అమ్మాయి చనిపోవడం.. మన కథానాయకుడు విపరీతమైన డిప్రెషన్లోకి వెళ్ళడం జరుగుతుంది. హీరో ఇంటిపక్కనే ఉండే హీరో చెల్లెలి ప్రాణ స్నేహితురాలు స్కూల్ రోజుల్నించే హీరోని ప్రేమిస్తూ ఉంటుంది. అమ్మాయి మీద తనకున్న ఇష్టాన్ని హీరో తనకుతాను తెలుసుకుని అమ్మాయిని స్వీకరించే సమయంలో ఒక పాట వస్తుంది. ప్రస్తుతానికి నేను నేను చెప్పేది పాట గురించే. 'నిదరే కల ఐనది. కలయే నిజమైనది' అనే పల్లవితో సాగుతుంది పాట. ఇకపోతే పాట పాడిన అమ్మాయి పేరు సుధా రఘునాథన్. గాయని పేరు ఇదివరకు నేనెక్కడా వినలేదు. ఇదే మొదటిపాటేమో తెలీదు మరి. అమ్మాయి తెలుగు అమ్మాయి కాకపోయినా పాట భావాన్నంతా గొంతులో నింపి ఎంత మధురంగా పలికించిందో ఒకసారి వింటే గానీ అర్ధం కాదు. పాట సంగీతం కంటే కూడా, గాత్రం మీదనే ఎక్కువ ఆధారపడి ఉంది. పాటలో అంతర్లీనంగా, మృదువుగా సాగిపోతుంటుంది సంగీతం. సినిమాలో కథానాయిక ఎన్నో ఏళ్లుగా హీరోపై ప్రేమని పెంచుకుని, అతని సంతోషాల్నీ, వేదనల్నీ అన్నిటినీ ప్రేమిస్తూ..అతని ప్రేమ కోసం మౌనంగా సాగించిన సుధీర్ఘ నిరీక్షణ అనంతరం..అతని ప్రేమని పొందిన పరవశంలో తన్మయత్వంతో పాడే పాట ఇది. చిత్రీకరణ కూడా చాలా బావుంటుంది. సినిమాలో నటించిన ప్రతీ ఒక్కరు అద్భుతంగా తమ తమ పాత్రల్లో ఒదిగిపోయారు. నిజంగా జరిగేది చూస్తున్నామేమో అన్న అనుభూతి కలుగుతుంది మనకు. గొప్పతనం అంతా ఖచ్చితంగా దర్శకుడికే చెందుతుంది.

సినిమాలో అన్నీ పాటలు బాగానే ఉన్నా, అన్నీటికంటే పాట నాకు చాలా చాలా నచ్చింది. డబ్బింగ్ పాటలయినా కూడా వేటూరి గారు చాలా కష్టపడి ఒక మంచి రూపు తీసుకొచ్చారు పాటలకు అనిపిస్తుంది మనకి. నిజానికి స్నేహితుడొకరు మొదట పాట బావుందని చెప్తే..నేను విని 'హమ్మో.. డబ్బింగ్ పాట అని బాగా తెలిసిపోతుంది. నాకు ఎక్కడం కష్టం' అన్నాను. కానీ, సినిమా చూసిన తరువాత పాటలన్నీ తెగ నచ్చేసాయి నాకు. వరుసగా కొన్నిరోజులవరకూ అవే అవే విన్నాను. మీరూ ప్రయత్నించి చూడండి. అన్నట్టూ.. సినిమా గురించి మరో మాట..జై చిరంజీవ, అశోక్ తదితర చిత్రాల్లో నటించిన బాలీవుడ్ తెలుగమ్మాయి సమీరా రెడ్డి సినిమాలో ఒక హీరోయిన్. మిగతా సినిమాలు చూసి సినిమా చూస్తే.. అసలు అమ్మాయేనా అనే సందేహం వచ్చినా ఆశ్చర్యం లేదు. అంత చక్కగా ఉంటుంది అమ్మాయి సినిమాలో. వీలైతే సినిమా చూడండి. పాటలు మాత్రం తప్పకుండా విని చూడండి. సాహిత్యం క్రింద ఇస్తున్నాను చూడండి.

నిదరే కల ఐనది.. కలయే నిజమైనది..
బతుకే జత ఐనది.. జతయే అతనన్నది..
మనసేమో ఆగదు.. క్షణమైన తోచదు..
మొదలాయే.. కథే ఇలాఆఆఆఆ..

నిదరే కల ఐనది.. కలయే నిజమైనది..
బతుకే జత ఐనది.. జతయే అతనన్నది..
మనసేమో ఆగదు.. క్షణమైన తోచదు..
మొదలాయే.. కథే ఇలాఆఆఆఆ..

వయసంతా వసంత గాలి.. మనసనుకో.. మమతనుకో..
ఎదురైనది ఎడారి దారి.. చిగురులతో.. చిలకలతో..
యమునకొకే సంగమమే.. కడలి నది కలవదులే..
హృదయమిలా అంకితమై.. నిలిచినది.. తనకొరకే..
పడిన ముడి.. పడుచోడి.. ఎద లో చిరు మువ్వల సవ్వడి..

నిదరే కల ఐనది.. కలయే నిజమైనది..
బతుకే జత ఐనది.. జతయే అతనన్నది..
మనసేమో ఆగదు.. క్షణమైన తోచదు..
మొదలాయే.. కథే ఇలాఆఆఆఆ..

అభిమానం అనేది మౌనం.. పెదవులపై పలకదులే..
అనురాగం అనేసరాగం.. స్వరములకే దొరకదులే..
నిన్ను కలిసిన క్షణమే.. చిగురించే మధు మురళి..
నిను తగిలిన తనువే.. పులకరించే ఎద రగిలి..
యెదుట పడి కుదుటపడే.. మమకారపు నివాళి లే ఇది..

నిదరే కల ఐనది.. కలయే నిజమైనది..
బతుకే జత ఐనది.. జతయే అతనన్నది..
మనసేమో ఆగదు.. క్షణమైన తోచదు..
మొదలాయే.. కథే ఇలాఆఆఆఆ..

Thursday, July 23, 2009

ఓ ఉదయం వేళ..!

"వినా వెంకటేశం ననాతో ననాతః సదా వెంకటేశం స్మరామి స్మరామి.. హరే వెంకటేశం ప్రసీద ప్రసీద.. ప్రియం వెంకటేశం ప్రయచ్చః ప్రయచ్చః" అంటూ ఎమ్మెస్ సుబ్బులక్ష్మి గారి కోకిల గాత్రం చెవినబడగానే కళ్లు నులుముకుంటూ నిద్ర లేచాను. పది నిమిషాల్లో వేడి వేడి హార్లిక్స్ కప్పుతో ఇంటి ముఖద్వారం ముందున్న మెట్ల మీద కూర్చున్నాను. సూర్యుడు అప్పుడే హడావిడిగా తన విధినిర్వహణకు పరుగుతీస్తున్నట్లున్నాడు. ప్రతి రోజూలాగానే ఇంటి ముందున్న పూల మొక్కల్ని, వీధిలో అటూ ఇటూ వెళ్ళే జనాల్నీ గమనిస్తూ కూర్చున్నాను. ఇదే వీధిలో ఉండే పదేళ్ళ శరత్ రోజులాగానే ఆదరాబాదరాగా నిలుచునే సైకిల్ తొక్కుతూ, బెల్లు మోగిస్తూ వెళుతున్నాడు. శరత్ కనిపించాడంటే ఖచ్చితంగా సమయం ఆరు గంటల ఐదు నిమిషాలన్న మాటే.! ఎందుకంటే ఐదో తరగతి చదివే శరత్ సరిగ్గా ఆ సమయానికి తన మాథ్స్ ట్యూషన్ ముగించుకుని ఇంటికి వస్తాడు. ఆరింటికి ట్యూషన్ అయిపోయిందంటే వాడు ఏ నాలుగున్నరకి లేచి తయారయ్యి ట్యూషన్ కి వెళ్తాడో పాపం.! ఏం చేస్తాడు తప్పదు మరి.. భవిష్యత్తులో ఐఐటీ సీటు తెచ్చుకోవాలంటే ఇప్పటినించే ఈ శిక్ష(ణ) తప్పనిసరాయే.! మా ఇంటిముందున్న పారిజాతం చెట్టునుంచి రాలిన పూలన్నీ చెట్టు కింద రాత్రే పరిచి ఉంచిన చిన్న చాప మీద పరుచుకుని విలాసంగా నవ్వుతున్నాయి. ప్రతి రోజూ మా ఇంట్లో దేవుళ్ళకీ మేలుకొలుపు పాడేది ఈ పారిజాతపు పరిమళాలే.! ఇంతలో నా కాళ్ళ దగ్గర వార్తాపత్రిక వచ్చి పడింది. మా పేపరబ్బాయి రవి గేటు ముందాగి బెల్లు కొట్టడం, పేపర్ మెట్ల మీదకి విసరడం, వెళ్ళిపోవడం అంతా కూడా ఒక్క క్షణంలోనే జరిగిపోతుంది. ఇంత మెరుపు వేగంతో పేపర్ విసరడంలో ఒలింపిక్స్ లాంటి పతకాలేవైనా ఉంటే అవన్నీ మన దేశానికే వస్తాయని నాకనిపిస్తూ ఉంటుంది :) ఎప్పుడో కానీ పూయని మా పెరట్లోని ఎర్రముద్దమందారం చెట్టు కొత్తగా ఒక మొగ్గ తొడిగింది. అయితే ఇంకో వారం రోజుల్లో నా దోసిలిలో ఒదిగిపోయేంత పెద్ద ముద్దమందారం నన్ను మురిపిస్తుందన్నమాట.! మా పెరట్లోనే మరో వైపునున్నరాణీ కలర్ గులాబీ మొక్కను చూడగానే రెండ్రోజుల క్రితం విరిసిన రెండు గులాబీ బాలలు ముట్టుకుంటే రాలిపోతామన్నట్టుగా, ఇక సెలవు నేస్తం అని వీడ్కోలు పలుకుతున్నట్టుగా నావైపు బేలగా చూస్తున్నాయి. ఓసారి వాటివైపు చూసి చిన్న నిట్టూర్పు విడిచేలోగానే 'మేమొస్తున్నాంగా నీకోసం' అన్నట్టు విచ్చుకోవడానికి సిద్దంగా ఉన్న మరో రెండు గులాబీ మొగ్గలు నవ్వుతూ కనిపించాయి. ఇంతలో ఇంటి గేటు తీసుకుని పాలబ్బాయి శ్రీను వచ్చాడు. తనొస్తే సమయం ఆరున్నర అయిందన్న మాటే.! సమయపాలన విషయంలో శ్రీనుని ఎవరైనా సరే మెచ్చుకుని తీరాల్సిందే.! ఎప్పుడైనా గడియారం తప్పు చూపిస్తుందేమో గానీ, తను మాత్రం ఆలస్యంగా రాడు. రోజూ పొద్దున్నే ఓ పదిళ్ళల్లో పాలు పోసి వాళ్ల అమ్మానాన్నలకు సాయం చేసే శ్రీను డిగ్రీ మొదటి సంవత్సరం చదువుతున్నాడు. బాధ్యతాయుతంగా ప్రవర్తించే ఈనాటి యువతకి శ్రీను ఒక మంచి ఉదాహరణ. తను వెళ్ళిపోగానే మళ్ళీ పెరట్లోకి వెళ్లి ధవళ కాంతులు విరజిమ్మే నందివర్ధనాలపై నిలిచిన మంచు బిందువులను భానుడి కిరణాలతో పాటుగా నేను కూడా కాసేపు పలకరించి వచ్చాను. ఇంకా.. రాత్రి నుండీ సువాసనలు వెదజల్లి అలసి సొలసి ఉన్న అరవిరిసిన మల్లెలతో కూడా కాసేపు ఊసులాడాను. ఇంతలో వీధిలోనుంచి ఆకుకూరలంటూ రాజయ్య కేక వినిపించింది. రాజయ్య ఊరు ఇక్కడికి దగ్గర్లోనే ఉన్న 'నగరం' అనే పల్లె. ప్రతీరోజూ వాళ్ళ ఊరి నుంచీ ఐదారు రకాల తాజా ఆకుకూరలు తీసుకొచ్చి తన కావడిలో పెట్టుకుని తిరుగుతూ ఈ ఊర్లో అమ్ముతాడు. మా వీధి వైపు మాత్రం రెండ్రోజులకోసారే వస్తాడు. వాళ్ళ ఊరినుంచి ఐదింటికల్లా బస్సు పట్టుకుని ఇక్కడికొచ్చి వీధుల్లో తిరుగుతూ ఆకుకూరలు అమ్ముతూ ఉంటాడు. తన దగ్గరున్న ఆకు కూరలన్నీ ఎనిమిదిన్నర తొమ్మిది కల్లా అయిపోగానే తన పల్లెకి తిరిగెళ్ళాక మళ్ళీ సున్నం ఫ్యాక్టరీలో పనికి వెళ్తాడట. ఏమాటకామాటే, తన దగ్గర ఆకుకూరలు మాత్రం నవనవలాడుతూ ఎంత తాజాగా ఉంటాయో.! ఇహ నేనేమో ఇవాళ్టికి వంట కోసం ఒక రెండు కట్టలు తోటకూర, రోటి పచ్చడి కోసం చుక్క కూర, పచ్చిమిరప, ఇంకా.. ఒక కట్ట కొత్తిమీర, మూడు పసిమి నిమ్మకాయలు తీసుకుని ఇంట్లోకొచ్చి చూద్దును కదా.. టైము అప్పుడే ఏడు గంటలైపోయింది. హమ్మో..ఫలహారానికి వేళవుతున్నది.. ఇక ఈ ఉదయపు కబుర్లు చాలించి రోజువారీ పనుల్లోకి పరుగులు తీస్తున్నానహో..! ఇహ మీరూ వెళ్లి రండి మరి :)

Thursday, July 09, 2009

ప్రియమైన నీకు...

ప్రియమైన నీకు,
ఏంటీ సంబోధన ఉత్తరంలా అనుకుంటున్నావా.? ఉత్తరమంటే ఉత్తరం కాదు గానీ.. నా మదిలో తిరుగాడుతున్న భావాలని అక్షరాల్లో నింపే చిన్ని ప్రయత్నం చేస్తున్నా..అంతే! బ్రతుకు బాటలో ఓసారి వెనక్కితిరిగి చూసుకుంటే నీ సాహచర్యంలో అప్పుడే ఇన్నేళ్ళు గడిచిపోయాయా అనిపిస్తోంది. కానీ, మరుక్షణంలోనే గతం తాలూకు స్మృతులన్నీ వరదలా వెల్లువై మనసును కమ్ముకోగానే నిన్ను కలిసింది నిన్ననే కాదా అనిపిస్తోంది. నీకో చిత్రం చెప్పనా.? నా మదిలోకి జ్ఞాపకాలు గుర్తొచ్చినా అప్రయత్నంగా అన్నీటిల్లోనూ ముఖచిత్రంలా నీ రూపే నా కళ్ళల్లో కదలాడుతుంది. ఒకోసారి కాస్త కోపం కూడా వస్తుంటుంది.. నువ్వు లేని ఆలోచనలే నాకు రావా అని.!? అప్పుడు ఎంతో తీవ్రంగా ప్రయత్నిస్తానా.. కానీ, అదేం చిత్రమో నీ రాకకి మునుపు నేనెలా ఉన్నానో జ్ఞప్తికే రాదు ఎంత ఆలోచించినా. హన్నా.! నువ్వెంత మాయగాడివి.. నా మనసులో చేరి నా ఉనికినే ప్రశ్నార్ధకం చేసావు. అయినా నిన్నెందుకు ఉపేక్షిస్తున్నానో తెలుసా.? నా జీవితానికి అందాన్ని, ఆనందాన్ని అద్దింది నీ సాహచర్యమే కదూ.! అందుకన్న మాట.!

నిన్న ఎక్కడో ఏదో చదువుతూ ఉంటే అందులో అసలు ప్రేమంటే ఏంటి అన్న ప్రశ్న వచ్చింది. అప్పుడు నాకు నేనే ప్రశ్నించుకున్నాను ప్రశ్నకి నాకు నేనిచ్చుకునే సమాధానం ఏంటీ అని. ప్రశ్న వినగానే నువ్వే తలపుకొచ్చావని మరి చెప్పక్కర్లేదుగా.! నువ్వు లేనప్పటి నా జీవితానికీ, నీ తోడుగా చూసిన జీవితానికీ తేడా ఏమిటా అని ఆలోచించసాగాను. కాస్త మేధోమథనం తరవాత నాకు స్ఫురించిందేమంటే.. నీతో పాటుగా నా జీవితంలోకి బోలెడంత సంతోషం వచ్చిందనిపిస్తోంది. అంటే.. నువ్వొచ్చాక ఇబ్బందులు, కష్టాలు, సమస్యలే లేవా అంటే.. అన్నీ ఉన్నాయి. కానీ, ఎన్ని బాధలొచ్చినా గానీ నాలోని సంతోషాన్ని పూర్తిగా మాయం చేయలేకపోయాయి. నీ పక్కన నుంచుంటే నాన్న పక్కనే ఉన్నంత నిశ్చింత, నువ్వు నా చెయ్యి అందుకుంటే అమ్మ ఒడిలో పడుకున్నంత సంతోషం, నీ అల్లరిలో చిన్ననాడు తమ్ముడితో ఆడుకున్నప్పటి నిష్కల్మషమైన వాత్సల్యం, నీ తోడులో ఒక అవ్యక్తమైన ఆత్మసంతృప్తి.. ఇదేనేమో ప్రేమంటే అనిపించింది. అన్నట్టు.. మళ్ళీ మళ్ళీ నన్ను నీతో ప్రేమలో పడేలా చేసేదేమిటో తెలుసా నీకు.!? ఎంత సంతోషమైనా, బాధైనా, కష్టమైనా, నష్టమైనా ఏది కూడా నీలో మార్చలేనిదీ, కేవలం నీ కళ్ళలో మాత్రమే మెరిసే, నీకు మాత్రమే ప్రత్యేకమైన చిరు దరహాసం. కళ్ళలో నవ్వు కనిపించడమేంటీ మరీ విడ్డూరం కాకపోతే అనుకుంటున్నావా.? అదే మరి నీ మాయంటే.. నేను చెప్పేది నిజ్జంగా నిజం తెలుసా..! నీ కళ్ళల్లో నాకా మెరుపులాంటి సన్నటి అరనవ్వు కనిపిస్తుంది. అప్పుడు క్షణంలో అంతకంటే ప్రపంచంలో అమూల్యమైనదేదీ లేదనిపిస్తుంటుంది నాకు.
ఇంకేం చెప్పనూ.!? చెప్పాలంటే బోలెడున్నాయనుకో.. కానీ, ప్రస్తుతానికి ఇంతే మరి.. మళ్లీ చెప్పాలనిపించినప్పుడొస్తాను.
అందాకా సెలవా మరి.?